Frá stjórn HG

 
  
Gunnar Finnsson
 
Verið velkomin á heimasíðu Hollvina Grensásdeildar (HG) og þakka ykkur fyrir áhugann sem þið sýnið með því að líta inn. Hér má finna ýmsan fróðleik um starf og mikilvægi Grensásdeildar fyrir þjóðfélag okkar.
Fara í myndasafn

VISSIR ÞÚ...

    22. september 2009

    Grensás- Út í lífið á ný

    Út í lífið á ný

    Eftir Ingólf Margeirsson. Greinin birtist upprunalega í Morgunblaðinu 14. 3. 2009
     
    Yfirvöld keppast nú um að spara og skera niður útgjöld til að efla ríkissjóð í því skyni að greiða niður svimandi skuldir í kjölfar efnahagshrunsins. Niðurskurðurinn er á öllum sviðum, einnig þar sem hann er sem sársaukafyllstur og kannski ónauðsynlegur eins og víða í heilbrigðisþjónustu.
     
     
     

    Mér brá illilega sem fyrrum skjólstæðingur á endurhæfingarspítalanum Grensási þegar ég las um fyrirhugaðan niðurskurð stjórnvalda þar á bæ. Í fyrstu er ráðgert að fækka hjúkrunarfræðingum og sjúkraliðum. Þessir hópar eru þeir sem eru daglega í mestum tengslum við sjúklinga sem eru þeim hve nayðsynlegastir. Á endurhæfingarspítala er sjúkraliði mun verðmætari en læknir að þeim ólöstuðum. Sömu sögu má segja um sjúkraþjálfa, iðjuþjálfa, máltæknifræðinga, og sálfræðinga. Þetta er fólkið sem þjálfar hinn sjúka til að fara út í lífið á nýjan leik og takast á við veruleikann. Ég dvaldist níu mánuði á Grensás eftir alvarlegt heilaslag siðla árs 2001. Það voru fyrst og fremst þessir starfshópar sem hjálpuðu mér að rísa aftur á fætur og að takast á við dagleg verkefni. Heilaslagið skildi þó eftir sig sín spor. Ég helftarlamaðist og get ekki notað hreyfingar á vinstri hlið líkamans sem öðrum eru eðlilegar. En dvölin í Grensás færði mér styrk og þor og ekki síst vilja og bjartsýni til að ég get lifað eðlilegu lífi. Mér tókst að þjálfa hugann og lauk háskólaprófi með fyrstu einkunn 2005 frá Háskóla Íslands. Ég ek bíl, geng um bæinn, ferðast um heiminn, skrifa áfram bækur og greinar og tala á mannamótum, held boð og matarveislur, sinni hundinum mínum sem fyrr og stunda sund reglulega. Og starfa fyrir fjölda félagasamtaka Ekki síst stunda ég enn vini mína, fer í heimsókn til þeirra eða í leikhús og bíó. Ég get ekki allt sem ég gat en ég get mikið og alveg nóg til að lifa hamingjusömu lífi með fjölskyldu minni og vinum. Ég þakka daglega fyrir að hafa ekki misst maka minn, börn og barnabörn. Ég lifi áfram. Það gerðu ekki allir vinir mínir sem lentu í sömu átökum og ég.
     
    Ég á eðlilegu lífi þjálfuninni á Grensás fyrir að þakka. Og ég þakka almættinu að ég fékk áfallið áður en fyrirhugaður niðurskurður hófst. Sjúklingar framtíðarinnar fá ugglaust ekki alla þá hvatningu og stuðning sem ég fékk fyrir nokkrum árum. Þjóðfélagið fær notið starfskrafta minna enn um sinn. Ég ligg ekki á einhverri afskekktri deild utangarðs einmana, þunglyndur og hjálparvana og krefst útgjalda og aðstoðar dýrra starfskrafta. Ég legg verk mín í hendur almennings og greiði meira að segja útsvar og skatta og efli á minn fátæka hátt sjóði hins opinbera. Þetta á ég meðal annars Grensás fyrir að þakka. Hafið það í huga áður en þið reiðið niðurskurðarhnífinn á loft yfir skjólstæðingum Grensáss, kæru ráðamenn.
    Til baka